!... دوجهان

!... دوجهان از درد و غمت هیج نگفتی و به امروزدر چهره ی پر عاطفه ات مِهر نهان است در هاله ی آغوش تو باید که دعا کرد ...مادر به خدا قلب تو محراب جهان است! در خاکِ پُر از رنج تو یک ریشه هویداستیک ریشه ی محکم که مرا کرده تنومند...! هرجا که دری بسته شد و اشک من آویختگفتی تو پدر با پسرت : غصه نخور مرد! این قالیِ پر نقش و نگارِ کـــفِ خانــــه از هر قدمِ توست که اینگونه بهار است!! احوال پریشان مـــــرا غـــــرق...

ادامه مطلب