!....پاییز

!....پاییز

کَمَکی دور تر از این شب سرد

منتظر مانده به پایم پاییز!

بروم دود کنم دردم را

و بنوشم کَمَکی چای غلیظ..!

و اگر چشم، نگاه تو ندید

هی به دلتنگی تو خیره شوم..

بنویسم کَمَکی شعر سپید!

کَمَکی دورتر از این شب سرد

منتظر مانده به پایم پاییز

تا به طغیان برسد اشک شبم

و اگر سرد شود وای ! اگر

به دلم وسوسه ات افتد اگر..

و اگر دور تـــــــــو باشی چه شود؟

به خیالت که مرا خواب بَرَد؟

وای اگر هُرم صدای تو به گوشم نرسد..

وای! اگر در دل پاییز نباشی تو...اگر

شر از خلوت تو پُر باشد

منِ تنها چه کُنَد شاعره هم باشد اگر!

به خیالت چه شود؟

کَمَکی دورتر از این شب سرد

منتظر مانده به پایم پاییز

تا در آغوش بگیری تو مرا در تب یک خواب عزیز!

ناگهان در دَمِ بیداری رهایم نکنی..!

وای اگر لحظه ای یکباره نگاهم نکنی..

یا اگر تب کنم اما..تو دوایم نکنی..

به خیالت چه شود؟

برود سر بکشد کاش مرا خواب غلیظ..

برود سر بکشد کاش مرا خواب غلیظ..!

(سمیه عاشوری کلور)

!... دوجهان...