!... دوجهان

!....مونگَ تاو مونــــگَ تاوُ آسّاره بـــدجورَ بی تاوی کَرِند! شَــــــوِ را آفتاوِ جا آسمانِ آفتاوی کَـــــرِند نزانِـــم کفّا دَ بـیـنـدِشان دِلِم بَــرشه هَنی یا که اشتن دلِ را خِن وِریته چَشمِ دَنـــی! بی خنی دردی نی که هر صَنَمی را وَر بَره هرکسی دل که بِشه چَشمِ خنین سفربره آخ مواجاش کسی را دل دَ گَفِش حالی نبو فقظ اِم لحظهَ نیه حالِ چَشِن عالـــــی نبـــو دَ کــرا نا منن ام دل چم اَ...

ادامه مطلب