!... دوجهان

!... دوجهان

از درد و غمت هیج نگفتی و به امروز
در چهره ی پر عاطفه ات مِهر نهان است

در هاله ی آغوش تو باید که دعا کرد ...
مادر به خدا قلب تو محراب جهان است!

در خاکِ پُر از رنج تو یک ریشه هویداست
یک ریشه ی محکم که مرا کرده تنومند...!

هرجا که دری بسته شد و اشک من آویخت
گفتی تو پدر با پسرت : غصه نخور مرد!

این قالیِ پر نقش و نگارِ کـــفِ خانــــه
از هر قدمِ توست که اینگونه بهار است!!

احوال پریشان مـــــرا غـــــرق دعا کن
کان دامنِ تو خالی ز هرگونـــه غبار است

گر یکـــــسره دنیا به نگاهت زده طعـنه...
دستان تو همواره فقط سوی خدا بـــــود!

با رنجه ی دستان نجیبت زدی پیوند...
هر روزیِ پاکی که ازین خانه جدا بود..

محکم شده این عشق از آن ریشه ی سختت
روشن شده این قلـــــب به انوار دعایت

من هردو جهان را ز همین خانه ستودم!!!
احسن به تو و قلبِ تو و قلبِ خدایــــت!!

#سمیه_عاشوری_کلور

!... دوجهان...