!!.... برگِ توت

!!.... برگِ توت

با تــــو ام جانا ! بیا نامت جهانـــی می کنم!

خانه که سهل است! من دنیاتکانی می کنم

فــــرش رنــــگیـــنِ اصیــلی زیر پا می گسترم

سقفِ این کاشانه مان را آسمانی می کنم!!

من فقط معــــتاد آن مصداق چشمانِ تـــو ام

لحظه ای هم بنگری من شادمانی می کنم!!

گر شبی مهمان من باشی به جان این غزل

تا نگاهِ صبح دم هی شعرخوانــــــی می کنم!

برگِ تــــوتِ خانـــه ام گوید که آخر از فـــــراق

رنگِ سرخِ میوه ام را ارغـــــــــوانی می کنم!!

ترکِ آرامِ وجـــــودت نیــــــست اندر طاقتــــم

ناگهان یکباره مرگِ ناگهانــــــــی می کنـــم!

بی تو گاهی میشوم همخانه با پیری گهی

با نفس های خیالِ تـــــــــو جوانی می کنم!

بازهم یک چای سرد اینجا کنار پنـــــــجره...

این غزل را هم به نام تــــو جهانـی می کنم!

(سمیه عاشوری کلور)

!... دوجهان...